Posts tonen met het label respact. Alle posts tonen
Posts tonen met het label respact. Alle posts tonen
donderdag 30 april 2009
woensdag 29 april 2009
Betoging tegen dure studiekosten
De onderwijsministers en hun aanhang belegerden de afgelopen dagen Leuven. De top zorgde voor heel wat hinder, onder meer voor studenten die de toegang tot de bibliotheek ontzegd werden en dat op een ogenblik dat er druk wordt geschreven aan thesissen. De Leuvense top moest een evaluatie maken van de Bologna-agenda voor het hoger onderwijs. Verschillende studentenorganisaties protesteerden tegen de vermarkting van het onderwijs.
Leuven werd reeds dagenlang voorbereid op een grote confrontatie. De onderwijsministers kwamen de studentenstad inpalmen. Studenten klaagden erover dat ze hierdoor niet in de bibliotheek binnen raakten, dat was immers het meest prestigieuze gebouw om de ministers te laten vergaderen. Dat deze vergadering in Leuven plaats vond, had evenzeer enkel te maken met het prestige waar minister Vandenbroucke op hoopte. Studenten zagen wel één positief punt: met het oog op de top werd eens gepoetst in de bibliotheek.
Tijdens de onderwijstop in Leuven kwam het niet tot grote confrontaties met betogers. Een oproep voor grote betogingen bleef grotendeels onbeantwoord. Kleine groepen relschoppers aan de ULB konden evenmin op enige deelname van studenten rekenen. De veiligheidsmaatregelen in Leuven stonden totaal niet in verhouding tot de aanwezigheid op de acties. De helicopter had weinig moeite om de paar honderd betogers te volgen.
De belangrijkste actie van de dag was de nationale betoging in Brussel georganiseerd door Respact, een koepel van studentenorganisaties en vakbonden. Op lokaal vlak werd ’s ochtends in lessen rond getrokken en waren er betogingen. Dat was nuttig om de studenten op de hoogte te brengen van de betoging en de steun voor de campagne verder uit te bouwen. Ook met de Actief Linkse Studenten namen we deel aan deze lokale acties.
De betoging in Brussel was kleiner dan vooraf werd gehoopt door de organisatoren. Er waren geen 10.000 betogers, de politie had het over 1.900 en de organisatoren over een kleine 4.000. Op zich was er een goede aanwezigheid voor een studentenmobilisatie zo laat op het academiejaar. Als de ministers het protest tegen hun toppen helemaal willen beperken, moeten ze de volgende keer misschien in juni vergaderen.
De Actief Linkse Studenten namen deel met een strijdbare delegatie en duidelijke politieke eisen. Wij komen op voor meer publieke middelen voor onderwijs om zo te kunnen gaan naar gratis en degelijk onderwijs dat toegankelijk is voor iedereen. We verzetten ons tegen de commercialisering van het hoger onderwijs en de uitbreidende greep van de markt.
In De Standaard vandaag wordt ons standpunt krachtig samengevat door Irina van ALS-Leuven die aan het woord wordt gelaten. De krant schreef: “Irina (20) is een van de betogers. Ze studeert Geologie en maakt deel uit van de Actief Linkse Studenten. 'Onze belangrijkste eis is dat minister Vandenbroucke en zijn collega's het budget voor onderwijs optrekken: van vijf naar zeven procent van het bbp. Zo kan hoger onderwijs echt gratis zijn, met betere voorzieningen en een studentenloon. Bologna wordt gepropageerd als een gelijkmaking, voor ons is het een commercialisering. De sociale functie van onderwijs is verdwenen.”
We kwamen tussen met ons maandblad en haalden ook financiële steun op. Er gingen ruim 120 exemplaren van ons blad van de hand, een goed resultaat voor een betoging van deze omvang. Ook haalden we meer dan 100 euro steun op. Onze delegatie omvatte militanten en sympathisanten uit alle studentensteden, met vanuit zowat alle steden minstens een aantal sympathisanten die nog geen lid zijn.
Leuven werd reeds dagenlang voorbereid op een grote confrontatie. De onderwijsministers kwamen de studentenstad inpalmen. Studenten klaagden erover dat ze hierdoor niet in de bibliotheek binnen raakten, dat was immers het meest prestigieuze gebouw om de ministers te laten vergaderen. Dat deze vergadering in Leuven plaats vond, had evenzeer enkel te maken met het prestige waar minister Vandenbroucke op hoopte. Studenten zagen wel één positief punt: met het oog op de top werd eens gepoetst in de bibliotheek.
Tijdens de onderwijstop in Leuven kwam het niet tot grote confrontaties met betogers. Een oproep voor grote betogingen bleef grotendeels onbeantwoord. Kleine groepen relschoppers aan de ULB konden evenmin op enige deelname van studenten rekenen. De veiligheidsmaatregelen in Leuven stonden totaal niet in verhouding tot de aanwezigheid op de acties. De helicopter had weinig moeite om de paar honderd betogers te volgen.
De belangrijkste actie van de dag was de nationale betoging in Brussel georganiseerd door Respact, een koepel van studentenorganisaties en vakbonden. Op lokaal vlak werd ’s ochtends in lessen rond getrokken en waren er betogingen. Dat was nuttig om de studenten op de hoogte te brengen van de betoging en de steun voor de campagne verder uit te bouwen. Ook met de Actief Linkse Studenten namen we deel aan deze lokale acties.
De betoging in Brussel was kleiner dan vooraf werd gehoopt door de organisatoren. Er waren geen 10.000 betogers, de politie had het over 1.900 en de organisatoren over een kleine 4.000. Op zich was er een goede aanwezigheid voor een studentenmobilisatie zo laat op het academiejaar. Als de ministers het protest tegen hun toppen helemaal willen beperken, moeten ze de volgende keer misschien in juni vergaderen.
De Actief Linkse Studenten namen deel met een strijdbare delegatie en duidelijke politieke eisen. Wij komen op voor meer publieke middelen voor onderwijs om zo te kunnen gaan naar gratis en degelijk onderwijs dat toegankelijk is voor iedereen. We verzetten ons tegen de commercialisering van het hoger onderwijs en de uitbreidende greep van de markt.
In De Standaard vandaag wordt ons standpunt krachtig samengevat door Irina van ALS-Leuven die aan het woord wordt gelaten. De krant schreef: “Irina (20) is een van de betogers. Ze studeert Geologie en maakt deel uit van de Actief Linkse Studenten. 'Onze belangrijkste eis is dat minister Vandenbroucke en zijn collega's het budget voor onderwijs optrekken: van vijf naar zeven procent van het bbp. Zo kan hoger onderwijs echt gratis zijn, met betere voorzieningen en een studentenloon. Bologna wordt gepropageerd als een gelijkmaking, voor ons is het een commercialisering. De sociale functie van onderwijs is verdwenen.”
We kwamen tussen met ons maandblad en haalden ook financiële steun op. Er gingen ruim 120 exemplaren van ons blad van de hand, een goed resultaat voor een betoging van deze omvang. Ook haalden we meer dan 100 euro steun op. Onze delegatie omvatte militanten en sympathisanten uit alle studentensteden, met vanuit zowat alle steden minstens een aantal sympathisanten die nog geen lid zijn.
dinsdag 28 april 2009
Betoging tegen dure studiekosten - Fotoreportage
Vandaag werd in Brussel betoogd tegen de dure studiekosten. Terwijl de Europese onderwijsministers in Leuven aan het bespreken waren hoe ze hun neoliberaal beleid verder kunnen opvoeren, betoogden in Brussel honderden studenten (4.000 volgens de organisatoren, 1.900 volgens de politie) uit alle hoeken van het land tegen de dure studiekosten. Ook de Actief Linkse Studenten onderschreven het platform van Respact, de koepel van organisaties die tot de betoging opriep. We waren met een levendige delegatie aanwezig en namen ook in diverse steden deel aan de mobilisatie. Woensdag publiceren we een verslag van de betoging, nu al een fotoreportage.
maandag 27 april 2009
Tegen de dure studiekosten: betoog mee!
Morgen vindt in Brussel een nationale betoging tegen de dure studiekosten plaats. Voordien zijn er in diverse studentensteden lokale acties en optochten. ALS steunt deze acties en roept op tot deelname. ALS heeft mee het platform van de actie ondertekend en mobiliseert actief onder studenten. De betoging begint morgen om 14u aan Brussel Noord.
Op dit ogenblik komen de Europese onderwijsministers samen in Leuven voor gesprekken over een verderzetting van de Bologna-agenda voor het hoger onderwijs. De Bologna-hervormingen waren er op gericht om de positie van de Europese “onderwijsmarkt” op internationaal vlak te versterken. Concreet betekende dat het volgen van de agenda van de Ronde Tafel van Industriëlen, de grote bedrijven. Onderwijs wordt bovendien omgevormd tot een “markt” waarbij instellingen op commerciële basis moeten concurreren met andere instellingen.
De onderwijsministers willen dat beleid verder zetten, maar zullen daarbij rekening moeten houden met de economische situatie vandaag. Het snelle stilvallen van de economie heeft natuurlijk heel wat gevolgen voor de studenten van vandaag en morgen. De “vraag” naar hooggeschoolden zal verder afnemen naarmate de werkloosheid toeneemt. De economische recessie leidt nu reeds tot het massaal doorvoeren van herstructureringen en stelsels als economische werkloosheid voor werklieden. De werkloosheid neemt sterk toe, zeker onder jongeren. In Vlaanderen is de jongerenwerkloosheid op een jaar tijd met meer dan 30% gestegen! De volgende generaties studenten die zullen afstuderen, zullen moeilijk aan werk raken en dreigen de werkloosheidscijfers verder de hoogte in te jagen.
Deze achtergrond kan enorme gevolgen hebben voor het proces van commercialisering en “vermarkting” van het onderwijs. Het is maar de vraag of de ministers niet versneld de toegang tot het hoger onderwijs zullen willen beperken. Vanuit werkgevershoek wordt alvast aangedrongen op een versnelling van het Bolognaproces. Unizo-topman Van Eetvelt bevestigde in een opiniestuk: “Bologna bracht een positieve dynamiek op gang, maar de uitwerking kan nog verfijnd worden. We verwachten daarom belangrijke engagementen voor een efficiënter hoger onderwijs.” Efficiënt voor het bedrijfsleven uiteraard.
Vandaag is de toegang tot hoger onderwijs reeds beperkt, onder meer door de hoge studiekosten. Op een ogenblik dat de werkloosheid toeneemt, betekent dit ook dat een groeiend aantal jongeren niet over voldoende middelen beschikt om te kunnen studeren. Wij steunen de betoging van Respact morgen om te protesteren tegen de hoge studiekosten. Het is belangrijk om met studenten en personeel samen in actie te komen voor meer publieke middelen voor onderwijs. Toegankelijk onderwijs betekent gratis en degelijk onderwijs.
Binnen het platform van Respact verdedigt ALS uiteraard haar eigen posities en op de betoging en de acties zullen we natuurlijk onze mening naar voor brengen. Wij zien eenheid niet als een dwangbuis waarbij de verschillende groepen hun mening moeten verbergen. Eenheid in de actie moet gepaard gaan met een volledige vrijheid van meningsverschillen en het naar voor brengen van verschillende standpunten.
De betoging in Brussel start morgen om 14u aan Brussel-Noord. Studenten kunnen gratis naar de betoging treinen als ze tussen 12u en 14u naar Brussel gaan en tussen 16u en 18u terugkeren. Daarbij moeten ze hun studentenkaart kunnen voorleggen aan de conducteurs op de trein.
Op dit ogenblik komen de Europese onderwijsministers samen in Leuven voor gesprekken over een verderzetting van de Bologna-agenda voor het hoger onderwijs. De Bologna-hervormingen waren er op gericht om de positie van de Europese “onderwijsmarkt” op internationaal vlak te versterken. Concreet betekende dat het volgen van de agenda van de Ronde Tafel van Industriëlen, de grote bedrijven. Onderwijs wordt bovendien omgevormd tot een “markt” waarbij instellingen op commerciële basis moeten concurreren met andere instellingen.
De onderwijsministers willen dat beleid verder zetten, maar zullen daarbij rekening moeten houden met de economische situatie vandaag. Het snelle stilvallen van de economie heeft natuurlijk heel wat gevolgen voor de studenten van vandaag en morgen. De “vraag” naar hooggeschoolden zal verder afnemen naarmate de werkloosheid toeneemt. De economische recessie leidt nu reeds tot het massaal doorvoeren van herstructureringen en stelsels als economische werkloosheid voor werklieden. De werkloosheid neemt sterk toe, zeker onder jongeren. In Vlaanderen is de jongerenwerkloosheid op een jaar tijd met meer dan 30% gestegen! De volgende generaties studenten die zullen afstuderen, zullen moeilijk aan werk raken en dreigen de werkloosheidscijfers verder de hoogte in te jagen.
Deze achtergrond kan enorme gevolgen hebben voor het proces van commercialisering en “vermarkting” van het onderwijs. Het is maar de vraag of de ministers niet versneld de toegang tot het hoger onderwijs zullen willen beperken. Vanuit werkgevershoek wordt alvast aangedrongen op een versnelling van het Bolognaproces. Unizo-topman Van Eetvelt bevestigde in een opiniestuk: “Bologna bracht een positieve dynamiek op gang, maar de uitwerking kan nog verfijnd worden. We verwachten daarom belangrijke engagementen voor een efficiënter hoger onderwijs.” Efficiënt voor het bedrijfsleven uiteraard.
Vandaag is de toegang tot hoger onderwijs reeds beperkt, onder meer door de hoge studiekosten. Op een ogenblik dat de werkloosheid toeneemt, betekent dit ook dat een groeiend aantal jongeren niet over voldoende middelen beschikt om te kunnen studeren. Wij steunen de betoging van Respact morgen om te protesteren tegen de hoge studiekosten. Het is belangrijk om met studenten en personeel samen in actie te komen voor meer publieke middelen voor onderwijs. Toegankelijk onderwijs betekent gratis en degelijk onderwijs.
Binnen het platform van Respact verdedigt ALS uiteraard haar eigen posities en op de betoging en de acties zullen we natuurlijk onze mening naar voor brengen. Wij zien eenheid niet als een dwangbuis waarbij de verschillende groepen hun mening moeten verbergen. Eenheid in de actie moet gepaard gaan met een volledige vrijheid van meningsverschillen en het naar voor brengen van verschillende standpunten.
De betoging in Brussel start morgen om 14u aan Brussel-Noord. Studenten kunnen gratis naar de betoging treinen als ze tussen 12u en 14u naar Brussel gaan en tussen 16u en 18u terugkeren. Daarbij moeten ze hun studentenkaart kunnen voorleggen aan de conducteurs op de trein.
vrijdag 24 april 2009
KdG-Antwerpen. Debat: Studenten zullen moeten strijden voor hun toekomst
De economische crisis en het jarenlang gevoerde neoliberale besparingsbeleid zorgen er vandaag voor dat de jongeren het steeds moeilijker krijgen. De studiekosten swingen de pan uit met een stijging van 50% op 10 jaar tijd wat neerkomt op gemiddeld 10.101 € per jaar per student. Ook als de jongeren op de arbeidsmarkt komen worden ze geconfronteerd met werkloosheid en super flexibele en slecht betaalde jobs.
Met de ALS vinden we dat we ons als jongeren niet zomaar bij deze situatie kunnen neerleggen. Daarom werken we mee met de ResPACT-campagne voor gratis hoger onderwijs tegen de commercialisering ervan. Sinds 1980 daalt het budget voor onderwijs, weliswaar met ups and downs. In 1980 besteedde de regering nog meer dan 7% van het BBP aan onderwijs, vandaag is dat minder dan 5,5%. Het aantal studenten verdubbelde echter sindsdien. Op deze manier verplicht de overheid de instellingen meer en meer personeel af te danken, sociale diensten af te bouwen en private financiering te zoeken.
De instellingen zullen ook een deel van de verloren financiering bij de studenten zelf zoeken. De inschrijvingsgelden voor MaNaMa’s (MasterNaMaster) kunnen al oplopen tot 25.000 euro. De invoering van het leerkrediet beperkt nog meer de toegang tot hoger onderwijs. Hiermee kan de financiering van onderwijsinstellingen ingetrokken worden voor een deel van de studenten die moeilijkheden hebben om direct te slagen. Zij kunnen herinschrijving ontzegd worden, of dubbel inschrijvingsgeld gevraagd worden om hun studies verder te kunnen zetten. Deze maatregel is rampzalig voor studenten die werken of afkomstig zijn uit een zwakker sociaal milieu en meer moeilijkheden hebben om te slagen. Het zijn de eerste stappen naar de invoering van inschrijvingsgelden van 1.500 € tot 7.000 € voor een eerste bachelor zoals in Groot-Brittannië of Nederland. In onze kapitalistische samenleving probeert men alles te reduceren tot producten die verkocht kunnen worden. In een dergelijk systeem kunnen enkel diegenen met rijke ouders het zich permitteren te studeren.
Als jongeren dan stoppen met studeren worden ze geconfronteerd met een overvolle arbeidsmarkt. Indien ze al een job vinden, stemt deze vaak niet overeen met hun diploma en is deze zeer flexibel (dag- of weekcontracten, interim) en slecht betaald. Zo is de werkloosheid onder jongeren sinds vorig jaar gestegen met 31,2% en dit zal met de nieuw afgestudeerden die er deze zomer bijkomen en de huidige economische situatie er alleen maar verder op verslechteren.
Met de Actief Linkse Studenten voeren we de campagne tegen de besparingen en voor een democratisch onderwijs dat toegankelijk en betaalbaar is voor iedereen ongeacht sociale afkomst, origine, geloofsovertuiging enz. Weliswaar is het recht om die politieke campagne te voeren niet vanzelfsprekend. Enkele weken terug werd ons verboden aan politiek te doen op de campus Sociaal Agogisch Werk van de KdG. Uiteraard legden we ons hier niet bij neer en startten we een campagne voor vrije meningsuiting: het recht om aan politiek te mogen doen en het recht van andere studenten om op de campus te komen (zo voert de ALS vaak gemeenschappelijk campagne met studenten van andere hogescholen, universiteiten). Deze actie met petitie heeft een enorm succes gekend onder de studenten en docenten. Het resultaat was dat er verschillende gesprekken tussen de ALS en de directie zijn doorgegaan. De directie heeft moeten toegeven dat ze verrast was van de impact van ons campagnevoeren en dat ze de dynamiek die daaruit voortkwam niet zomaar naast zich neer konden leggen. Het departement vergaderde verder met de andere departementen rond deze kwestie en besliste een kader te creëren hoe ze met organisaties als de onze in de toekomst zullen omgaan. In de praktijk houdt dit in dat we (voorlopig) onze slag hebben thuisgehaald.
Om meteen van ons pas verworven recht gebruik te maken, plannen we een debat: “Studenten zullen moeten strijden voor hun toekomst”. Bedoeling zal zijn om in discussie te gaan over politiek engagement onder studenten: de noodzaak ervan en de mogelijkheden die ertoe geboden worden. In een periode van economische crisis zullen de studievoorwaarden en -kosten immers precairder worden. We willen debatteren over hoe de strijd voor betere omstandigheden aan te gaan.
Een ALS-lid zal in discussie gaan met één of meerdere docenten/studenten van de KdG-Hogeschool. De moderatie zal door een neutrale student of docent verzorgd worden. Na het debat willen we de aanwezigen de mogelijkheid bieden vragen te stellen en/of hun eigen visie naar voor te brengen. Het geheel zou een uur duren.
Afspraak: Maandag 27 april, om 12u45, lokaal 113a, campus Sociaal Werk van de KdG (Brusselstraat 23, Antwerpen, aan ’t nieuw Justitiepaleis). Sprekers: Hannes van de Actief Linkse Studenten – 2 docenten van de richting sociaal werk en orthopedagogie
Met de ALS vinden we dat we ons als jongeren niet zomaar bij deze situatie kunnen neerleggen. Daarom werken we mee met de ResPACT-campagne voor gratis hoger onderwijs tegen de commercialisering ervan. Sinds 1980 daalt het budget voor onderwijs, weliswaar met ups and downs. In 1980 besteedde de regering nog meer dan 7% van het BBP aan onderwijs, vandaag is dat minder dan 5,5%. Het aantal studenten verdubbelde echter sindsdien. Op deze manier verplicht de overheid de instellingen meer en meer personeel af te danken, sociale diensten af te bouwen en private financiering te zoeken.
De instellingen zullen ook een deel van de verloren financiering bij de studenten zelf zoeken. De inschrijvingsgelden voor MaNaMa’s (MasterNaMaster) kunnen al oplopen tot 25.000 euro. De invoering van het leerkrediet beperkt nog meer de toegang tot hoger onderwijs. Hiermee kan de financiering van onderwijsinstellingen ingetrokken worden voor een deel van de studenten die moeilijkheden hebben om direct te slagen. Zij kunnen herinschrijving ontzegd worden, of dubbel inschrijvingsgeld gevraagd worden om hun studies verder te kunnen zetten. Deze maatregel is rampzalig voor studenten die werken of afkomstig zijn uit een zwakker sociaal milieu en meer moeilijkheden hebben om te slagen. Het zijn de eerste stappen naar de invoering van inschrijvingsgelden van 1.500 € tot 7.000 € voor een eerste bachelor zoals in Groot-Brittannië of Nederland. In onze kapitalistische samenleving probeert men alles te reduceren tot producten die verkocht kunnen worden. In een dergelijk systeem kunnen enkel diegenen met rijke ouders het zich permitteren te studeren.
Als jongeren dan stoppen met studeren worden ze geconfronteerd met een overvolle arbeidsmarkt. Indien ze al een job vinden, stemt deze vaak niet overeen met hun diploma en is deze zeer flexibel (dag- of weekcontracten, interim) en slecht betaald. Zo is de werkloosheid onder jongeren sinds vorig jaar gestegen met 31,2% en dit zal met de nieuw afgestudeerden die er deze zomer bijkomen en de huidige economische situatie er alleen maar verder op verslechteren.
Met de Actief Linkse Studenten voeren we de campagne tegen de besparingen en voor een democratisch onderwijs dat toegankelijk en betaalbaar is voor iedereen ongeacht sociale afkomst, origine, geloofsovertuiging enz. Weliswaar is het recht om die politieke campagne te voeren niet vanzelfsprekend. Enkele weken terug werd ons verboden aan politiek te doen op de campus Sociaal Agogisch Werk van de KdG. Uiteraard legden we ons hier niet bij neer en startten we een campagne voor vrije meningsuiting: het recht om aan politiek te mogen doen en het recht van andere studenten om op de campus te komen (zo voert de ALS vaak gemeenschappelijk campagne met studenten van andere hogescholen, universiteiten). Deze actie met petitie heeft een enorm succes gekend onder de studenten en docenten. Het resultaat was dat er verschillende gesprekken tussen de ALS en de directie zijn doorgegaan. De directie heeft moeten toegeven dat ze verrast was van de impact van ons campagnevoeren en dat ze de dynamiek die daaruit voortkwam niet zomaar naast zich neer konden leggen. Het departement vergaderde verder met de andere departementen rond deze kwestie en besliste een kader te creëren hoe ze met organisaties als de onze in de toekomst zullen omgaan. In de praktijk houdt dit in dat we (voorlopig) onze slag hebben thuisgehaald.
Om meteen van ons pas verworven recht gebruik te maken, plannen we een debat: “Studenten zullen moeten strijden voor hun toekomst”. Bedoeling zal zijn om in discussie te gaan over politiek engagement onder studenten: de noodzaak ervan en de mogelijkheden die ertoe geboden worden. In een periode van economische crisis zullen de studievoorwaarden en -kosten immers precairder worden. We willen debatteren over hoe de strijd voor betere omstandigheden aan te gaan.
Een ALS-lid zal in discussie gaan met één of meerdere docenten/studenten van de KdG-Hogeschool. De moderatie zal door een neutrale student of docent verzorgd worden. Na het debat willen we de aanwezigen de mogelijkheid bieden vragen te stellen en/of hun eigen visie naar voor te brengen. Het geheel zou een uur duren.
Afspraak: Maandag 27 april, om 12u45, lokaal 113a, campus Sociaal Werk van de KdG (Brusselstraat 23, Antwerpen, aan ’t nieuw Justitiepaleis). Sprekers: Hannes van de Actief Linkse Studenten – 2 docenten van de richting sociaal werk en orthopedagogie
donderdag 23 april 2009
maandag 20 april 2009
Respact: pdf-versie van ALS-pamflet
Het ALS-pamflet dat oproept voor de betoging van Respact op 28 april, is ook beschikbaar als pdf-bestand. Hier kan je het pamflet downloaden.
vrijdag 17 april 2009
ALS roept op tot deelname aan betoging Respact op 28 april
De Actief Linkse Studenten nemen actief deel aan de Respact-campagne voor de vermindering van de studiekosten. Deze campagne organiseert een nationale betoging op 28 april, de openingsdag van de Europese top van ministers van onderwijs. Deze top heeft als doel het proces van de commercialisering van het onderwijs in Europa, het Bologna-proces, nog verder door te duwen.
Stop het neoliberaal Bologna-proces
Met het Bologna-proces beslisten alle Europese regeringen het Amerikaans model voor hoger onderwijs aan te nemen, om hiermee te kunnen concurreren. Het Amerikaans onderwijs werkt volledig volgens de principes van de vrije markt waarbij de instellingen met elkaar concurreren om middelen. Het gevolg is dat er twee soorten onderwijsinstellingen bestaan: de elite-instellingen voor de rijken (Harvard, Yale, …) waar je moet toegelaten worden en astronomisch hoog inschrijvingsgeld moet betalen, en daarnaast de instellingen voor de meerderheid die minder kwalitatief onderwijs aanbieden daar ze niet over voldoende middelen beschikken, en minderwaardige diloma’s afleveren. In dergelijk marktsysteem worden middelen vooral geïnvesteerd in opleidingen en onderzoeken met hoge winstverwachtingen voor de privé.
Meer publieke middelen: 7% van het BBP
Sinds 1980 daalt het budget voor onderwijs -met ups and downs- constant. In 1980 besteedde de regering nog meer dan 7% van het BBP aan onderwijs, vandaag is dat minder dan 5,5%. Het aantal studenten verdubbelde echter sindsdien. Op deze manier verplicht de overheid de instellingen meer en meer personeel af te danken, sociale diensten af te bouwen en private financiering te zoeken.
De instellingen zullen ook een deel van de verloren financiering bij de studenten zelf zoeken. De inschrijvingsgelden voor manama’s kunnen oplopen tot 25.000 euro. De invoering van het leerkrediet beperkt nog meer de toegang tot hoger onderwijs. Hiermee kan de financiering van onderwijsinstellingen ingetrokken worden voor een deel van de studenten die moeilijkheden hebben om direct te slagen. Zij kunnen herinschrijving ontzegd worden, of dubbel inschrijvingsgeld gevraagd worden om hun studies te kunnen verderzetten. Deze maatregel is rampzalig voor studenten die werken of afkomstig zijn uit een zwakker sociaal milieu en meer moeilijkheden hebben om te slagen.
Het zijn de eerste stappen naar de invoering van inschrijvingsgelden van 1500€ tot 7000€ voor een eerste bachelor zoals in Groot-Britannië of Nederland. In onze kapitalistische samenleving probeert men alles te reduceren tot producten die verkocht kunnen worden. In dergelijk systeem kunnen enkel diegenen met rijke ouders het zich permitteren te studeren.
Het is niet aan ons hun crisis te betalen
Geen van de vier traditionele partijen is bereid 7% van het BBP te voorzien voor onderwijs. In tegendeel, ze geven miljarden uit om de aandeelhouders van banken en bedrijven te redden, en willen ons de factuur voorschotelen. Besparingen in publieke uitgaven worden al aangekondigd voor na de verkiezingen, het budget voor onderwijs zal waarschijnlijk niet bespaard blijven. We moeten ons voorbereiden om de strijd te voeren zoals de studenten in Italië, Frankrijk, Spanje en elders in Europa dit doen. Het is door massaal op straat te komen, schouder aan schouder met de werkenden, dat we de crisis kunnen laten betalen door de verantwoordelijken, de kapitalisten.
ALS steunt de verkiezingscampagne van LSP
Om gratis en degelijk onderwijs af te dwingen, moeten we bouwen aan democratische strijdinstrumenten waarbij we opkomen voor een gezamenlijke strijd met de arbeiders. We hebben ook nood aan een politieke kracht die onze eisen opneemt. De eis van 7% van het BBP voor onderwijs komt prominent naar voor in de campagne van LSP. Op de LSP-lijsten staan kandidaten die niet alleen met woorden deze eisen verdedigen, maar ook op het terrein consequent bouwen aan een krachtsverhouding
Stop het neoliberaal Bologna-proces
Met het Bologna-proces beslisten alle Europese regeringen het Amerikaans model voor hoger onderwijs aan te nemen, om hiermee te kunnen concurreren. Het Amerikaans onderwijs werkt volledig volgens de principes van de vrije markt waarbij de instellingen met elkaar concurreren om middelen. Het gevolg is dat er twee soorten onderwijsinstellingen bestaan: de elite-instellingen voor de rijken (Harvard, Yale, …) waar je moet toegelaten worden en astronomisch hoog inschrijvingsgeld moet betalen, en daarnaast de instellingen voor de meerderheid die minder kwalitatief onderwijs aanbieden daar ze niet over voldoende middelen beschikken, en minderwaardige diloma’s afleveren. In dergelijk marktsysteem worden middelen vooral geïnvesteerd in opleidingen en onderzoeken met hoge winstverwachtingen voor de privé.
Meer publieke middelen: 7% van het BBP
Sinds 1980 daalt het budget voor onderwijs -met ups and downs- constant. In 1980 besteedde de regering nog meer dan 7% van het BBP aan onderwijs, vandaag is dat minder dan 5,5%. Het aantal studenten verdubbelde echter sindsdien. Op deze manier verplicht de overheid de instellingen meer en meer personeel af te danken, sociale diensten af te bouwen en private financiering te zoeken.
De instellingen zullen ook een deel van de verloren financiering bij de studenten zelf zoeken. De inschrijvingsgelden voor manama’s kunnen oplopen tot 25.000 euro. De invoering van het leerkrediet beperkt nog meer de toegang tot hoger onderwijs. Hiermee kan de financiering van onderwijsinstellingen ingetrokken worden voor een deel van de studenten die moeilijkheden hebben om direct te slagen. Zij kunnen herinschrijving ontzegd worden, of dubbel inschrijvingsgeld gevraagd worden om hun studies te kunnen verderzetten. Deze maatregel is rampzalig voor studenten die werken of afkomstig zijn uit een zwakker sociaal milieu en meer moeilijkheden hebben om te slagen.
Het zijn de eerste stappen naar de invoering van inschrijvingsgelden van 1500€ tot 7000€ voor een eerste bachelor zoals in Groot-Britannië of Nederland. In onze kapitalistische samenleving probeert men alles te reduceren tot producten die verkocht kunnen worden. In dergelijk systeem kunnen enkel diegenen met rijke ouders het zich permitteren te studeren.
Het is niet aan ons hun crisis te betalen
Geen van de vier traditionele partijen is bereid 7% van het BBP te voorzien voor onderwijs. In tegendeel, ze geven miljarden uit om de aandeelhouders van banken en bedrijven te redden, en willen ons de factuur voorschotelen. Besparingen in publieke uitgaven worden al aangekondigd voor na de verkiezingen, het budget voor onderwijs zal waarschijnlijk niet bespaard blijven. We moeten ons voorbereiden om de strijd te voeren zoals de studenten in Italië, Frankrijk, Spanje en elders in Europa dit doen. Het is door massaal op straat te komen, schouder aan schouder met de werkenden, dat we de crisis kunnen laten betalen door de verantwoordelijken, de kapitalisten.
ALS steunt de verkiezingscampagne van LSP
Om gratis en degelijk onderwijs af te dwingen, moeten we bouwen aan democratische strijdinstrumenten waarbij we opkomen voor een gezamenlijke strijd met de arbeiders. We hebben ook nood aan een politieke kracht die onze eisen opneemt. De eis van 7% van het BBP voor onderwijs komt prominent naar voor in de campagne van LSP. Op de LSP-lijsten staan kandidaten die niet alleen met woorden deze eisen verdedigen, maar ook op het terrein consequent bouwen aan een krachtsverhouding
Vandenbroucke, Simonet, Dupont: wanneer komt die 7% van het bbp voor onderwijs er?Voor onze toekomst zullen we samen moeten strijden
De Europese Commissie bevestigt: “De achteruitgang van de economische situatie zal belangrijke gevolgen hebben voor de levensomstandigheden van jongeren. Op het vlak van werkgelegenheid en onderwijs zullen we kwetsbaarder zijn voor uitsluiting.” Over een oplossing zei die Europese Commissie uiteraard niets. Voor de meeste regeringen ligt de prioriteit nog steeds bij de banken, de grote aandeelhouders en het patronaat. De herstelplannen zijn op maat van de grote bedrijven geschreven, terwijl wij voor de kosten ervan moeten opdraaien.
Het kan ook anders. Nu er toch plots veel middelen blijken te zijn, kunnen die even goed besteed worden aan sociale doeleinden zoals een publieke herfinanciering van het onderwijs, de massale bouw van sociale woningen, een uitbouw van de dienstverlening en het personeelsbestand in de gezondheidszorg,... Dat is evenwel geen prioriteit. Na de verkiezingen zijn nieuwe besparingen in onder meer het onderwijs niet uitgesloten. De economische situatie zorgt ervoor dat het patronaat sowieso minder hooggeschoolden nodig heeft, waarom zou er vanuit hun logica dan in worden geïnvesteerd?
7% van het BBP en stopzetting van het Bologna-proces
Nieuwe besparingen zullen hard aankomen, vandaag is de situatie in het onderwijs immers al niet bepaald rooskleurig. Het budget voor onderwijs bedraagt vandaag minder dan 5% van het Bruto Binnenlands Product, tegenover 7% in 1980. Dertig jaar neoliberaal beleid hebben geleid tot een forse daling van de reële middelen voor onderwijs. Dat heeft geleid tot herstructureringen, relatief minder personeel en een afname van de kwaliteit van het onderwijs. Wij verdedigen de nood aan meer publieke middelen voor onderwijs, 7% van het BBP zou een goed begin zijn.
Naast de afname van de publieke middelen zijn er ook de Bologna-hervormingen, die er op gericht zijn om een Europese “onderwijsmarkt” te creëren die de concurrentie met de rest van de wereld kan aangaan. De Bologna-hervormingen worden terecht gezien als het Trojaanse paard van de privatiseringspolitiek. Als we het onderwijs uit de klauwen van de private sector en haar winsthonger willen houden, zullen we de Bologna-akkoorden niet moeten amenderen, maar volledig naar de prullenmand verwijzen.
Verzet is nodig
Midden november betoogden 200.000 studenten in Rome onder de slogan “Wij zullen de crisis niet betalen”. In Spanje zijn er reeds maandenlang studentenacties tegen de Bologna-hervormingen. Op 19 maart namen de Franse studenten massaal deel aan de nationale staking en vormden ze een belangrijk onderdeel van de 3 miljoen betogers tegen de crisis en de politiek van Sarkozy.
In België is er nog geen sterk antwoord gekomen op de crisis en de poging van de patroons en politici om ons ervoor te laten betalen. Op 28 april komt er wel een nationale betoging van Respact, een campagne tegen de hoge studiekosten. Die betoging biedt een kans om te mobiliseren tegen de besparingen in het onderwijs en voor meer publieke middelen. De Actief Linkse Studenten voeren campagne voor deze betoging en willen ze aangrijpen om de nood aan een algemene strijd van studenten en arbeiders naar voor te brengen. Neem deel aan deze campagne en betoging, sluit aan bij LSP!
Tibauld, Luik
Het kan ook anders. Nu er toch plots veel middelen blijken te zijn, kunnen die even goed besteed worden aan sociale doeleinden zoals een publieke herfinanciering van het onderwijs, de massale bouw van sociale woningen, een uitbouw van de dienstverlening en het personeelsbestand in de gezondheidszorg,... Dat is evenwel geen prioriteit. Na de verkiezingen zijn nieuwe besparingen in onder meer het onderwijs niet uitgesloten. De economische situatie zorgt ervoor dat het patronaat sowieso minder hooggeschoolden nodig heeft, waarom zou er vanuit hun logica dan in worden geïnvesteerd?
7% van het BBP en stopzetting van het Bologna-proces
Nieuwe besparingen zullen hard aankomen, vandaag is de situatie in het onderwijs immers al niet bepaald rooskleurig. Het budget voor onderwijs bedraagt vandaag minder dan 5% van het Bruto Binnenlands Product, tegenover 7% in 1980. Dertig jaar neoliberaal beleid hebben geleid tot een forse daling van de reële middelen voor onderwijs. Dat heeft geleid tot herstructureringen, relatief minder personeel en een afname van de kwaliteit van het onderwijs. Wij verdedigen de nood aan meer publieke middelen voor onderwijs, 7% van het BBP zou een goed begin zijn.
Naast de afname van de publieke middelen zijn er ook de Bologna-hervormingen, die er op gericht zijn om een Europese “onderwijsmarkt” te creëren die de concurrentie met de rest van de wereld kan aangaan. De Bologna-hervormingen worden terecht gezien als het Trojaanse paard van de privatiseringspolitiek. Als we het onderwijs uit de klauwen van de private sector en haar winsthonger willen houden, zullen we de Bologna-akkoorden niet moeten amenderen, maar volledig naar de prullenmand verwijzen.
Verzet is nodig
Midden november betoogden 200.000 studenten in Rome onder de slogan “Wij zullen de crisis niet betalen”. In Spanje zijn er reeds maandenlang studentenacties tegen de Bologna-hervormingen. Op 19 maart namen de Franse studenten massaal deel aan de nationale staking en vormden ze een belangrijk onderdeel van de 3 miljoen betogers tegen de crisis en de politiek van Sarkozy.
In België is er nog geen sterk antwoord gekomen op de crisis en de poging van de patroons en politici om ons ervoor te laten betalen. Op 28 april komt er wel een nationale betoging van Respact, een campagne tegen de hoge studiekosten. Die betoging biedt een kans om te mobiliseren tegen de besparingen in het onderwijs en voor meer publieke middelen. De Actief Linkse Studenten voeren campagne voor deze betoging en willen ze aangrijpen om de nood aan een algemene strijd van studenten en arbeiders naar voor te brengen. Neem deel aan deze campagne en betoging, sluit aan bij LSP!
Tibauld, Luik
Abonneren op:
Posts (Atom)
De Actief Linkse Studenten vormen een strijdbare linkse socialistische studentenorganisatie die actief is aan alle universiteiten van het land en op tal van hogescholen.
